Dit was zo ongeveer het eerste wat ik dacht toen ik een paar jaar terug voor het eerst van reconnective healing hoorde. Het is een vraag die ik nogal geneigd ben te stellen, weten de mensen om me heen.  En ja, het getuigt van een gezonde scepsis. Wat maakte dat mijn scepsis veranderde in ongebreideld enthousiasme?

Attraversiamo – laten we oversteken – is een Italiaanse uitdrukking die goed weergeeft hoe ik me beweeg. Al ruim tien jaar bewandel ik zowel het pad van de wetenschap (cultuur- en identiteitsvorming), als het pad van persoonlijke ontwikkeling (met name intuïtie, hoogsensitiviteit, en de link tussen intentie en kwantumfysica). Dagelijks verruil ik het ene pad meermalen door het andere en het kan dan ook niet anders dat de scheidslijn tussen beiden steeds kleiner wordt.

Zo kwam mijn wetenschappelijke kant ook naar boven waar het reconnective healing aanging. “Hoe zit dat nou?” Ik werd met enthousiasme mijn eigen proefkonijn.

Wanneer ik mensen spreek over reconnective healing en wat het je brengen kan, zie ik regelmatig een stel blanco gezichten die me heel erg aan mijn eigen gezicht herinneren toen ik voor mijn eerste healing ging. Ik was dan ook aangenaam verrast toen een sympathieke en hippe vrouw de deur opendeed. Nadat ik redelijk defensief had aangegeven eigenlijk niets te geloven van de hele onderneming en er alleen voor mijn nieuwsgierigheid zat, zei ze heel praktisch: “Zullen we het gewoon maar gaan ervaren dan?”

Nadat ik was gaan liggen voelde ik tot mijn verbazing direct energie door mijn lijf stromen, die zich plaatselijk zelfs tot een soort energieballen ontwikkelde. Ik zakte weg en beelden flitsten voorbij. Na afloop was ik ontzettend moe en heel ontspannen. “Wat is hier gebeurd?“

Volgens Dr. Richard Gerber heeft mijn initiële houding vooral te maken met de manier waarop de Westerse wetenschap de etherische component van het lichaam – haar subtiele energieveld – lange tijd heeft genegeerd. Want wie “had uiteindelijk ooit een meridiaan onder een microscoop gezien?” Wanneer je naar een dokter of ziekenhuis gaat kijken ze vooral naar je fysieke lichaam, naar je klacht; tenzij je een hele goede dokter hebt.

Bij reconnective healing is dat precies andersom. Een healing richt zich niet op een klacht, maar op het proces van het werken met frequenties die blokkades uit het lijf trillen op fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel niveau. En dat voelt voor ons westerlingen…vaag!

Dat het lichaam veel meer is en bestaat uit één groot energieveld van trillingen heeft Einstein jaren geleden al bewezen met zijn wereldberoemde E=MC². Frequenties en trillingen zijn onlosmakelijk verbonden met alles wat wij zijn. Onze emoties, onze gedachten en ons fysieke lichaam…het zijn allemaal trillingen. En het was die energie die ik voelde daar op de tafel.

Dr. Bruce Lipton, een bioloog die onderzoek doet naar het functioneren van cellen, laat in zijn Biologie van de Overtuiging bovendien zien dat de aard van onze gedachten en emoties een significant belangrijke impact hebben op de gezondheid van onze cellen en op de gezondheid van ons hele lichaam. Als ons energieveld van slag is gaat zich dat dus op enig moment uitdrukken in ons fysieke lichaam.

Een reconnective healing heeft op iedereen een andere uitwerking, en deze verschilt ook nog eens per keer. Wanneer het je fysieke gestel betreft is het resultaat vaak eenvoudig te zien, maar wanneer het gaat om iets mentaals of emotioneels, dan is dat minder grijpbaar. Na mijn eerste healing had ik het gevoel dat er iets in gang was gezet waar ik de vinger niet op kon leggen. Ik ging voor een tweede keer.

Deze tweede ervaring behoeft een kleine uitleg. In die tijd was ik zo goed als hersteld van een langdurig en zeer onaangenaam ziekteproces, waardoor mijn onbevangen en humorvolle ik het jarenlang zwaar te verduren had gehad.

Toen ik voor de tweede keer op die tafel lag gebeurde iets wat ik alleen als heel vreemd, bijzonder en heel fijn kan omschrijven. Terwijl ineens allerlei spieren rondom mijn ogen begonnen te bewegen, borrelde vanuit het diepste van mijn ziel een enorme lachbui op. Het was de langste en meest vrije lachbui in meer dan tien jaar. Ik schaterde het letterlijk uit.

Die reconnectie met mijn eigen plezier draag ik sindsdien bij me als een groot cadeau.

Voor mij deed op dat moment het “Hoe zit dat nou?” er even niet toe. Dit betekent niet dat er niet nog veel meer over te vertellen valt. En dat zal ik in een latere blog ook doen. Met plezier!  

Wil je reageren of heb je vragen, aarzel niet en plaats ze in het reactieveld beneden.

Literatuur:
Dr. Richard Gerber, Trillingen als medicijn: Handboek energetische geneeskunde. Haarlem: Uitgeverij Altamira, 2007.
Dr. Bruce Lipton, De biologie van de overtuiging: Hoe je gedachten je leven bepalen. Deventer: Ankh-Hermes, 2005.
Dr. Eric Pearl, De Reconnectie: Heel anderen, heel jezelf. Barchem: Uitgeverij Petiet, 2009.